Kadının İnsan Hakları Derneği Kurumsal Arşiv Politika Belgesi Yayında!
Görmezden gelinmiş, silinmiş, sessizleştirilmiş deneyimlerin görünür hale gelmesi ve bunların tarihsel olarak dışında bırakıldıkları anlatıların yeniden kurulması feminist mücadelelerin uzun soluklu ve kritik müdahale alanlarından biri. Bu alandaki kuramsal ve eylemsel çabaların birikimiyle şekillenen feminist arşiv(leme) anlayışı geleneksel arşivlerdeki sistematik eksiklikleri gidermeyi hedefler. Bir yandan da yardımcı ya da ek kategorilerde muhafaza edilen belgeleri merkeze taşıyarak var olan tarih anlatılarını, daha önce dikkate alınmamış kaynaklar, kanıtlar ve sorularla katmanlandırır. Burada söz konusu olan, onarıcı iyileştirme girişimlerinden fazlasıdır: Feminist bilgi üretiminin stratejik bir yöntemine işaret eden bu tür çabalar, patriyarkal bilgi üretim kalıplarını ve tarih yazımını sorgulamaya açar ve dönüştürür. Öyle ki, özellikle 1970’lerden itibaren yoğunlaşan bu müdahaleler, hem resmi arşiv pratiklerinde dönüşüm için baskı unsuru oluşturmaya hem yaratıcı karşı-arşivlerin çoğalmasına hem de arşiv kavramının yeniden tanımlanmasına katkı sunmaya devam ediyor.
Bu çerçeveden ele alındığında, arşivleme pratikleri basit bir “belge koruma” faaliyetinin ötesinde aktif ve kolektif bir miras inşası sürecini ifade eder. Burada, diğer tüm fonksiyonlarının yanı sıra canlı ve alternatif birer hafıza mekânı işlevi gören feminist örgütlere de önemli bir sorumluluk düşüyor: Feminist örgütler olarak ürettiğimiz ve biriktirdiğimiz politika metinleri, kampanya afişleri, toplantı tutanakları, üye mektupları vb. daha birçok arşiv materyali, geleneksel arşivlerde eksik olan sesleri ve stratejileri kayıt altına alan, değerli birinci elden kaynaklar. Biz de Kadının İnsan Hakları Derneği olarak, arşivimize ve arşivleme faaliyetlerimize böyle bir feminist sorumluluk bilinciyle yaklaşıyoruz. Arşivimizi, yalnızca belgelerin depolandığı teknik bir alan değil; tanıklıkların, direniş hikayeleri ve stratejilerinin, kolektif bilgi ve duyguların bir araya geldiği politik bir hafıza alanı olarak ele alıyoruz.
Böyle bir perspektiften, arşivi durağan bir bilgi deposundan çok, dinamik ve yaşayan bir yapı olarak kavramsallaştırıyoruz. Her toplantı tutanağı, kampanya dosyası, eğitim materyali ve diğer her türlü arşiv malzemesinin mücadele tarihimize dair somut izler taşıdığının farkındalığıyla, hareketin ve örgütün hafızasının sürekliliğini sağlayan bu belgeleri, yazılı metinler ya da görsel materyaller olarak ele almanın ötesinde; seslerin, sözlerin, hafızaların, duyguların ve ilişkilerin somutlaşmış halleri olarak görüyoruz. Yalnızca geçmişi belgelemekle kalmayan arşive, bugünü anlamlandırmak ve gelecekteki eylem hatlarını inşa etmek için bir yol gösterici olarak yaklaşıyoruz. Bu sebeple, bizim için, feminist bir örgüt arşivi, geçmiş, bugün ve gelecek arasında bağlar kurar, deneyim aktarımını ve kolektif emeğin görünürlüğünü mümkün kılar, feminist dayanışmanın nesiller üstü bir biçimde güçlenmesine katkıda bulunur. Bu yaklaşımımızla uyumlu olarak arşiv politikamızın temel hedefini şu şekilde çerçevelendiriyoruz: Arşivimizdeki materyallerin fiziksel ve dijital güvenliğini sağlamak, feminist ilkeler çerçevesinde şeffaf ve erişilebilir kılmak ve kuşaklar arasında aktarımını mümkün kılmak.
Hatırlamanın ve yeniden kurmanın bir aracı olarak gördüğümüz arşiv, bizim için feminist mücadeleyi ve dayanışmayı büyütmenin ve sürdürülebilir kılmanın hayati bir yöntemi. Kadınların ve LGBTİ+’ların özgürlük ve eşitlik için yürüttükleri mücadelelerin hafızasını korumak ve yaşatmak için verilen emeklerden aldığımız ilhamla geliştirdiğimiz ve uygulamayı taahhüt ettiğimiz bu kurumsal arşiv politikasının, bu alandaki kolektif çabaya ve mücadelemizin daha da güçlenmesine katkı sunmasını umuyoruz.
Kadının İnsan Hakları Arşiv Politika Belgesi’ni okumak için tıklayın.
